Δευτέρα, 8 Ιουλίου 2013

Η έξοδο από την κρίση είναι πρόβλημα κυριαρχίας των μνημονιακών ή αντιμνημονιακών δυνάμεων;

Προς άπαντες τους νεόδμητους ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΕΣ ΑΡΙΣΤΕΡΟΥΣ, που μπορεί να φτύνουν τον Καπιταλισμό, επιστρέφοντας σε μια ρητορική κριτική του καπιταλισμού του Μαρξ του 18ου αιώνα. Αλλά την ίδια στιγμή εκμεταλλεύονται όλες τις ευκαιρίες που τους παρέχει το σύστημα, παρα-οικονομία, παρα-παιδεία, κλπ, κλπ. Σε αυτούς τους αγαπητούς «φίλους» θέλω να πω ότι δεν δέχομαι μαθήματα ηθικής και επαναστατικής πρακτικής. Εκτός των άλλων δεν μπαίνουν στο κόπο να διαβάζουν τα κείμενα μου, «ολίγον» κριτικά και χωρίς χαρακτηρισμούς και κορώνες. Ο δημόσιος διάλογος είναι υποχρέωση για όλους μας για να καταλάβουμε τις αιτίες, που μας οδήγησαν σε αυτή την οικονομική-κοινωνική-πολιτική τραγωδία, αλλά και ποιες είναι οι πιθανές λύσεις. Ας επιχειρήσουμε όλοι μας να σταθούμε μακριά από τις λογικές του άσπρου – μαύρου, αλλά ιδιαίτερα μακριά από το σχήμα μνημονιακός – αντιμνημονιακός, γιατί(;) εκτός ότι δεν μπορεί να καταδείξει όλη την αλήθεια και τις αιτίες της κρίσης, οδηγεί στο όλεθρο και την καταστροφή αυτή τη χώρα. Και όσοι ευελπιστούν, ότι μπορεί να στηριχτούν σε ένα πολιτικό αριστερό νέο-ριζοσπαστισμό, για να φτάσουν στη εξουσία, οδηγούνται στους ατραπούς του χυδαίου λαϊκισμού και θα φάνε τα μούτρα τους, προετοιμάζοντας το έδαφος για τα χειρότερα, που ευελπιστούν ότι μπορεί να αποτρέψουν. Η ιστορία του εικοστού αιώνα για την χώρα μας είναι γεμάτη από εθνικούς διχασμούς, που μας οδήγησαν σε εθνικές τραγωδίες. Αυτές τις τραγωδίες όλοι μας θα πρέπει να αποτρέψουμε να ξαναζήσουμε και ιδιαίτερα η δικιά μας γενιά σαν ελάχιστη συμβολή στη νεότερη. Από την αρχή της κρίσης έχω υποστηρίξει με επιμονή την ανάγκη για εθνική συνεννόηση όλων των πολιτικών δυνάμεων του δημοκρατικού τόξου. Αυτή αν μπορούσε να είχε επιτευχθεί από την αρχή θα μας είχε οδηγήσει ήδη έξω από την κρίση-ύφεση. Όσοι θέλουν να διδάσκονται πραγματικά από την ιστορία την δικιά μας, αλλά και την Ευρωπαϊκή όταν αναφέρονται στο παράδειγμα της Γερμανίας και στη «ρήτρα ανάπτυξης» μετά τον πόλεμο, θα πρέπει να γνωρίζουν όλες τις οικονομικό-κοινωνικές και πολικές πλευρές που στήριξαν το «γερμανικό θαύμα» μετά τον πόλεμο και όχι μόνο μία, που ήταν η απαλοιφή των δανειακών υποχρεώσεων των γερμανών σε σχέση με τους δανειστές τους.

Αρτεμάκης Μιχάλης

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου