Ορισμένα Μηνύματα των τριπλών εκλογών της περασμένης Κυριακής

Η Ευρώπη μας,  ευρωεκλογές 2014

Ø  Θρίαμβος του Δημοκρατικού Κόμματος στην Ιταλία του Ματέο Ρεντσι.

Ø  Κατάθλιψη στη Γαλλία, πρώτο κόμμα το Front National της Marine Le Pen

Ø  Κυριαρχία των ευρωσκεπτικιστών του κόμματος Ukip του N. Farage, έτσι και αλλιώς αιώνιων ευρωσκεπτικιστών Αγγλων πέρα του στενού της Μάγχης.

Ø  Διατηρεί την πρωτιά στη Γερμανία το κόμμα της Μέρκελ με απώλειες σε σχέση με τις τελευταίες πολιτικές εκλογές, με δεύτερο τους Σοσιαλιστές του SPD.

Ø  Το ξενοφοβικό κόμμα Pw του Geert Wilders, τελικά δεύτερο στη τελική κατάταξη, στην Ολλανδία.

Ø  Άνοδος των εθνικιστών στην Αυστρία που καταγράφεται τρίτο κόμμα, ενώ στη Δανία το αντιμεταναστευτικό κόμμα Danish People Party είναι πρώτο.

Ø  Πρωτιά στην Ελλάδα του «πρίγκιπα της Ριζοσπαστικής Αριστεράς Τσίπρα», όπως έγγραψε ξένο έντυπο. Όμως οι επιδώσεις του κόμματος που ήταν επικεφαλής και υποψήφιος για την προεδρία της επιτροπής του κόμματος της Ευρωπαϊκής Αριστεράς, φαίνεται να είναι κάτω από τις έδρες που του δίνανε οι δημοσκοπήσεις. Η «ανατροπή» στην Ελλάδα δεν φαίνεται πιθανή, άρα και η εξαγωγή της στην Ευρώπη, είναι πολύ χλωμή!!

Η Περιφέρεια Κρήτης, εκλογές 2014

Για δεύτερη φορά επιδοκιμάστηκε για την περιφέρεια Κρήτης ο συνδυασμός «Κρήτη Πρώτη Δύναμη – Αρναουτάκης Στάυρος» .

Η Κρήτη συνεχίζει και παραμένει μια από τις πιο δυναμικές Περιφέρειες της χώρας.

Αναμφίβολη αιτία είναι ότι ο στρατηγικός τομέας της οικονομίας της είναι ο Τουρισμός, ο οποίος λόγω συγκυρίας διέρχεται μια δυναμική περίοδο αύξησης των αφίξεων, λόγω των γεωπολιτικών προβλημάτων που έχουν προκύψει στην γύρω περιοχή μας. Πολιτική αστάθεια στην Τουρκία, Αίγυπτο, Τυνησία, Μαρόκο, εμφύλιος πόλεμος στη Συρία – Λιβύη. Αυτό δεν πρέπει να αφήνει εκτός εικόνας, ότι και η Κρήτη αντιμετωπίζει σοβαρά προβλήματα όσον αφορά στο παραγωγικό της πρότυπο. Θα έλεγα λοιπόν ότι ένα από τα σημαντικότερα προβλήματα της νέας περιφερειακής αρχής είναι και ο μεσομακροπρόθεσμος στρατηγικός σχεδιασμός της περιφέρειας της Κρήτης για το μέλλον της.

Ο Τουρισμός μπορεί να παραμένει η ατμομηχανή της ανάπτυξης, όμως εκτός της ανάγκης διαφοροποίησης του τουριστικού προϊόντος και της προώθησης των εναλλακτικών μορφών και του Πράσινου Τουρισμού αξιοποιώντας τα συγκριτικά πλεονεκτήματα των περιοχών του νησιού, υπάρχει και ανάγκη δημιουργίας ανάπτυξης  σταθερής παραγωγικής βάσης  και απασχόλησης. Αυτό σημαίνει ενίσχυση του πρωτογενή τομέα και του μεταποιητικού αγροτοδιατροφικού κλάδου. Η Κρήτη λόγω μικροκλίματος μπορεί να αποτελέσει  σημαντικό τροφοδότη των αγορών της Ευρώπης σε προϊόντα βιολογικής γεωργίας και μικρής ζωικής παραγωγής, τυποποίησης και συσκευασίας τους.

Πιστεύω ότι καθήκον της νέας περιφερειακής αρχής, αλλά ιδιαίτερα των Χανιωτών περιφερειακών συμβούλων, είναι η ανάληψη μιας πρωτοβουλίας σε επίπεδο Περιφέρειας που θα καταλήγει σε θεματικά αναπτυξιακά συνέδρια ανά Νομό, με βάση και τα συγκριτικά πλεονεκτήματα τους, από τα οποία θα προέλθουν συγκεκριμένες προτάσεις, μέσα από διάλογο με τους κοινωνικούς εταίρους, τοπικούς -περιφερειακούς θεσμούς και τους πολίτες της Κρήτης, για το στρατηγικό σχέδιο και το μέλλον του νησιού.

Ο Δήμος μας, εκλογές 2014

Ο Δήμος Χανίων γύρισε σελίδα. Καλό κουράγιο στην νέα Δημοτική Αρχή και στο νέο Δήμαρχο της πόλης μας.

Η διοίκηση του μητροπολιτικού μας Δήμου, απαιτεί πάνω από όλα : δημοκρατικότητα,  συμμετοχή, συμφωνία μεταξύ κοινωνικών εταίρων – δημοτικών παρατάξεων – κοινωνίας των πολιτών.

Η περίοδος που διανύουμε είναι δύσκολη για την χώρα και το τόπο μας.

Η συμφωνία και η συνεννόηση αποτελούν τους ακρογωνιαίους λίθους, για την αποτελεσματικότητα και αποδοτικότητα της νέας δημοτικής αρχής.

Δείγματα ικανότητας να διαχειριστεί αυτούς τους παράγοντες έχει δώσει με τις πράξεις του και την συμμετοχή του στα κοινά εδώ και πολλά χρόνια ο νέος Δήμαρχος. Γνήσιο γέννημα -θρέμμα της τοπικής κοινωνίας των Χανίων.

Εύχομαι για το καλό της πόλης μας αλλά και του Δήμου συνολικά, καλή επιτυχία στο νέο Δήμαρχο και στη νέα Δημοτική Αρχή.

Ο Δήμος να διοικηθεί με βάση την «νέα αντίληψη» που αποτέλεσε και το βασικό σύνθημα της παράταξης «Ενεργών Πολιτών», νικητών στις εκλογές για το Δήμο μας.    

Αρτεμακης Μιχάλης

artemakism@ameksa.gr          

Για τι Ψηφίζουμε σε αυτές τις Ευρωεκλογές;

Ασφαλώς και οι ευρωεκλογές του 2014, δεν έχουν καμιά σχέση με τις προηγούμενες ευρωεκλογές του 2009.

Η Ε.Ε. το 2009 βρισκόταν αντιμέτωπη με την κρίση που είχε ξεκινήσει από τις ΗΠΑ. Σε όλες τις χώρες - μέλη της η συζήτηση ήταν πώς να αντιμετωπιστεί η κρίση σε σχέση με την ενίσχυση και την ανακεφαλαιοποίηση των Τραπεζών μέσω των κρατικών προϋπολογισμών, στα κράτη – μέλη. Οι ανισότητες μεταξύ των χωρών της Ε.Ε. φαινόταν να έχουν γεφυρωθεί και η ανεργία να κινείται σχεδόν στα ίδια επίπεδα. Αυτό ήταν σε γενικές γραμμές το οικονομικό – κοινωνικό πλαίσιο των ευρωεκλογών του 2009.

Ποιο αλήθεια είναι το οικονομικό - κοινωνικό πλαίσιο των ευρωεκλογών του 2014, για τις χώρες μέλη της Ε.Ε., πέντε χρόνια μετά;

Η Ε.Ε. σήμερα παρουσιάζει μια εντελώς διαφορετική εικόνα. Οι αποκλίσεις και οι ανισότητες, είναι πολύ μεγάλες, αρκεί να σκεφτούμε ότι η ανεργία στις χώρες του Νότου είναι υψηλότερη κατά 50% σε σχέση με τις χώρες του Βορρά, και τα κόστη δανεισμού στις κοινωνίες στη Νότια Ευρώπη είναι 250 μονάδες βάσης υψηλότερα από εκείνα των Βόρειων χωρών.

Οι αποκλίσεις λοιπόν μεταξύ των Νότιων και Βόρειων χωρών στη Ευρωζώνη σε σχέση με μια πενταετία πριν είναι τεράστιες.

Τι μεσολάβησε; Η κρίση, η οποία στη συνέχεια έγινε κρίση χρέους για τις χώρες του Νότου της Ευρωζώνης και την Ιρλανδία. Αυτή η κρίση έφερε στη επιφάνεια όλες τις παθογένειες της αρχιτεκτονικής του Ευρώ και της μη ολοκλήρωσης της Ε.Ε, αλλά και τις τεράστιες διαρθρωτικές διαφορές και ανισότητες των οικονομιών μεταξύ των πλεονασματικών και ελλειμματικών χωρών της Ευρωζώνης.

Η κρίση χρέους ξεκίνησε από την χώρα μας η οποία έφτασε λίγο πριν την άτακτη χρεοκοπία,  και την έξοδο της από το Ευρώ. Οι λόγοι είναι γνωστοί: ήταν ο πιο αδύναμος κρίκος κρατών της Ευρωζώνης, με αδυναμία του πολιτικού της συστήματος και της κοινωνίας να προχωρήσουν έγκαιρα στις αναγκαίες διαθρωτικές αλλαγές.

Η χώρα μπορεί να κρατήθηκε όρθια και να μην υπήρξε άτακτη χρεοκοπία και έξοδος από το Ευρώ, γεγονός θετικό, όμως την ίδια στιγμή οι θυσίες ήταν τεράστιες για την κοινωνική συνοχή και την οικονομία της χώρας. Μειώθηκε 25% σχεδόν το ΑΕΠ και η ανεργία εκτοξεύτηκε στο 27%, του οικονομικά ενεργού πληθυσμού της χώρας. Παράλληλα η χώρα αναγκάστηκε να εφαρμόσει σκληρές πολιτικές λιτότητας για να καταφέρει να σταθεροποιήσει τα δημοσιονομικά της. Τα κατάφερε; Μέχρι στιγμής έχει πετύχει την δημοσιονομική εξυγίανση, την πρωτοφανή παγκοσμίως για μια χώρα τόση μεγάλη μείωση των ελλειμμάτων της, και την δημιουργία πρωτογενούς πλεονάσματος.

Όλα αυτά τα πετύχαμε με τις τεράστιες θυσίες πάνω από όλα του Ελληνικού λαού. Σε αυτή την πορεία για την διαχείριση της κρίσης και λάθη γίνανε, και αδικίες κοινωνικές ως προς τον επιμερισμό των βαρών υπήρξανε. Το στοίχημα όμως κερδήθηκε και η χώρα σώθηκε. Και πολύ σύντομα η ύφεση θα είναι παρελθόν και θα επιστρέψουμε ξανά στον ενάρετο κύκλο της Ανάπτυξης.

Πολλοί ήταν εκείνοι που κινδυνολογούσαν και προεξοφλούσαν την καταστροφή της χώρας επιλέγοντας τον εύκολο δρόμο της καταγγελίας και του λαϊκισμού, αρνούμενοι να συμμετάσχουν σε ένα διάλογο εθνικής συνεννόησης και δημιουργίας κυβέρνησης εθνικής ευθύνης με στόχο την διαχείριση της κρίσης.  Αν κάτι τέτοιο συνέβαινε όπως θα ήταν λογικό για τον καθένα που διαθέτει τον κοινό νου, θα σήμαινε ότι πιο γρήγορα και με μικρότερο κόστος οικονομικό και κοινωνικό, θα έβγαινε η χώρα από την κρίση. Προτιμήσανε να μετατρέψουν την κρίση και την διαχείριση της σε ευκαιρίες μικροκομματικών σκοπιμοτήτων και συμφερόντων.

Οι Ευρωεκλογές γίνονται παράλληλα, με το β’ γύρο των Περιφερειακών – Δημοτικών εκλογών. Την προηγούμενη Κυριακή η κοινωνία έστειλε ένα ισχυρό Αυτοδιοικητικό μήνυμα, το οποίο ήταν και βαθιά πολιτικό: Ότι δεν παρασύρεται από τις σειρήνες που επιδιώκουν την κυβερνητική ανατροπή και την πολιτική αποσταθεροποίηση.

Την ερχόμενη Κυριακή θα πρέπει να ολοκληρώσουμε την εκλογή των Περιφερικών – Δημοτικών αρχών της χώρας. Ψηφίζοντας προγράμματα και τους ικανότερους για τις Τοπικές και Περιφερειακές κυβερνήσεις. Παράλληλα όμως θα πρέπει μέσω των Ευρωεκλογών να στείλουμε ένα ισχυρό μήνυμα σαν κοινωνία ότι ψηφίζουμε εκείνες τις πολιτικές δυνάμεις στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο που εγγυώνται όχι μόνο Περισσότερη Ευρώπη, αλλά και την Κοινωνική Ευρώπη της Αλληλεγγύης της  Ανάπτυξης και της Απασχόλησης. Να βάλουμε φρένο στο Ευρωσκεπτικισμό,  στην επιστροφή στον διαχωρισμό της Ευρώπης στα κλειστά έθνη-κράτη, στην αναβίωση των εθνικισμών, του ρατσισμού, του ναζισμού και της ξενοφοβίας.

Σε αυτά τα θέματα σαν κοινωνία πρέπει να είμαστε ιδιαίτερα ευαίσθητοι γιατί στη χώρα μας επωάζεται το αυγό του φιδιού ενός ναζιστικού μορφώματος από τα πιο αποκρουστικά που υπάρχουν στη Ε.Ε. και είναι η Χρυσή Αυγή. Χωρίς δεύτερες σκέψεις θα πρέπει να καταλάβουμε ότι αποτελεί μεγάλη ντροπή για τα δημοκρατικά αισθήματα του μέσου έλληνα πολίτη, αλλά και για την εικόνα της χώρας προς τα έξω.     

Το άλλο πολιτικό μήνυμα των Ευρωεκλογών είναι αναφορικά με την ολοκλήρωση της προσπάθειας της εξόδου της χώρας από την κρίση και την επιστροφή στην ανάπτυξη και την ολοκλήρωση της διαπραγμάτευσης για το δημόσιο χρέος. Κανείς νοήμων και λογικός πολίτης αυτής της χώρας δεν μπορεί να δεχτεί ότι μπορούμε να συρθούμε αυτή την κρίσιμη στιγμή  σε κυβερνητική αποσταθεροποίηση και σε εθνικές εκλογές. Η κυβερνητική σταθερότητα πρέπει να διασφαλιστεί από το εκλογικό αποτέλεσμα, και να είναι ένα ακόμα μάθημα για τους επικίνδυνους πολιτικούς ακροβατισμούς και τον τυχοδιωκτισμό της αντιπολίτευσης στα περί «ανατροπής», και στα συνθήματα «στις 25 ψηφίζουμε και 26 φεύγουν».

Με την ψήφο τους οι πολίτες ας δώσουν τη μάχη των επιχειρημάτων του ορθού λόγου για να βγει η χώρα από την κρίση και τα μνημόνια, στηρίζοντας και ενισχύοντας τον προοδευτικό πόλο στην κυβέρνηση εθνικής ευθύνης.  Ενισχύοντας παράλληλα την Κοινωνική Ευρώπη της Αλληλεγγύης της Ανάπτυξης και της Απασχόλησης, την Πολιτική και Οικονομική Ολοκλήρωση της σε μια Συνομοσπονδία Ευρωπαϊκών Κρατών-Εθνών.  Σε αυτές τις Ευρωεκλογές ψηφίζουμε ΕΛΙΑ – Δημοκρατική Παράταξη και Ευρωπαϊκό Σοσιαλιστικό Κόμμα με επικεφαλή τον Μάρτιν Σούλτς υποψήφιο για την προεδρία της Επιτροπής. Αλλά ψηφίζουμε ΕΛΙΑ – Δημοκρατική Παράταξη και για ένα επιπλέον λόγο. Για να βγει ενισχυμένη η ιδέα και η προσπάθεια για την ενότητα και ανασυγκρότηση του χώρου της Κεντροαριστεράς που αποτελεί εθνική ανάγκη, η δημιουργία του τρίτου πόλου στη χώρα, που μπορεί να εγγυηθεί την παραγωγική ανασυγκρότηση και ανάπτυξη της χώρας  στη μεταμνημονιακή εποχή.

Αρτεμακης Μιχάλης

Artemakism@ameksa.gr          

Για τι Ψηφίζουμε σε αυτές τις Ευρωεκλογές;

Δημοτικές Εκλογές και η σημασία τους

Η πρωτοβουλία του ΕΒΕ Χανίων, να καλέσει και να θέσει στους υποψήφιους Δήμαρχους για το Δήμο των Χανίων σε δημόσια συζήτηση, τα προβλήματα της επιχειρηματικότητας σε τοπικό επίπεδο, πρέπει να αξιολογηθεί σαν πολύ σημαντική πρωτοβουλία της διοίκησης του.

Δείχνει και ποιος είναι ο μόνος δρόμος ενίσχυσης της τοπικής ανάπτυξης. Η διαβούλευση και η συνεργασία όλων των κοινωνικών εταίρων.

Τα εργαλεία της Τοπικής Ανάπτυξης, αλλά και της οργάνωσης – συντονισμού του τοπικού συστήματος, είναι στα χέρια σήμερα του Δήμου. Δεν είναι άλλα από το νέο Πενταετές  Στρατηγικό Σχέδιο και Επιχειρησιακό Πρόγραμμα του.

Ο Δήμος δεν μπορεί να ταυτίζεται με διαμεσολαβητή μόνο εργολαβιών αλλά σαν εργαλείο μόχλευσης των αναπτυξιακών και επιχειρηματικών διαδικασιών. Έχει στρατηγικό ρόλο στην παρακίνηση//συντονισμό/ εμψύχωση των τοπικών πρωτοβουλιών. Έχει υποχρεώσει με βάση και το θεσμικό πλαίσιο να εξασφαλίζει την συμμετοχή, διαβούλευση τόσο μεταξύ των κοινωνικών εταίρων όσο και των δημοτών.

Τα μεγάλα ζητήματα που έπρεπε να απασχολούν έντονα την προεκλογική περίοδο ενόψει  των δημοτικών εκλογών για τον δήμο Χανίων θα έπρεπε να εστιάζονται στις βασικές πολιτικές προτάσεις του κάθε υποψήφιου συνδυασμού  για το στρατηγικό σχέδιο του  για τον Δήμο την επόμενη πενταετία. Έτσι μόνο ο πολίτης μπορεί να ξέρει τι ψηφίζει αλλά και να δεσμεύει με την ψήφο του, και στη συνέχεια να ελέγχει την υλοποίηση ή όχι των προτάσεων των υποψήφιων συνδυασμών. Μόνο έτσι μακριά από λαϊκισμούς και ανούσιες μεγαλοστομίες μπορεί να λειτουργεί η δημοκρατία και στα τοπικά συστήματα. Κανείς δεν αμφισβητεί ότι και οι δημοτικές εκλογές είναι μια κορυφαία πολιτική πράξη, αυτό που αμφισβητείται είναι τι σημαίνει Πολιτική, αν γίνεται γενικά και αόριστα με συνθήματα, ή επί του συγκεκριμένου με θέσεις και προτάσεις στα Τοπικά ζητήματα. Ο Δήμος είναι η τοπική κυβέρνηση και όχι η κυβέρνηση της χώρας.

Αρτεμάκης Μιχάλης

artemakism@ameksa.gr    

Χωροταξία - τοπική συνεννόηση – συναίνεση, οι στρατηγικοί παράγοντες της τοπικής ανάπτυξης

Χωρίς χωροταξία και χρήσεις γης δεν πρόκειται να υπάρξει ανάπτυξη με σταθερή παραγωγική βάση, δημιουργία νέων θέσεων εργασίας και καλοπληρωμένες θέσεις σταθερής απασχόλησης.

Χωρίς συναίνεση και συνεννόηση δεν μπορεί να βρεθούν οι βέλτιστες λύσεις που  προωθούν την τοπική ανάπτυξη και την παραγωγική ανασυγκρότηση που έχει ανάγκη η τοπική κοινωνία.  

Είναι και οι βασικότεροι λόγοι, που επιτρέπουν να εμφανίζονται ορισμένα φαινόμενα και παθογένειες, γενικά αλλά και τοπικά.

Η ποινικοποίηση των ιδιωτικών επενδύσεων είναι κάτι που ευδοκιμεί εδώ και χρόνια στη χώρα. Ποινικοποίηση , όχι όλων των μορφών επενδύσεων, αλλά εκείνων που σχετίζονται κύρια με την παραγωγή, δηλαδή τον μεταποιητικό τομέα.  Ένα θέμα ιδιαίτερα  προσφιλές σε “δεξιούς», «αριστερούς», και «πράσινους», που διαπλέκεται όμως και με ιδιαίτερα τοπικά συμφέροντα, διαφορετικά κάθε φορά.

Το ίδιο συμβαίνει και όταν πρόκειται για δημιουργία οργανωμένων χώρων ΒΙΠΕ – ΒΙΟΠΑ, εγκατάσταση βιομηχανικών – βιοτεχνικών επιχειρήσεων, ή χώρων οργανωμένης διαχείρισης απορριμμάτων.

Για όλους εκείνους που έχουν μάθει όλα αυτά τα χρόνια να θεωρούν ότι για όλα φταίνε οι άλλοι και ότι αυτοί είναι άμοιροι ευθυνών για την πορεία της οικονομίας και της κοινωνίας μας, ιδιαίτερα για την τοπική ανάπτυξη, θα ήθελα να θυμίσω τρία σημαντικά ζητήματα που μας απασχόλησαν στο πρόσφατο παρελθόν .

Είναι τρία θέματα που αφορούν βασικές υποδομές οι οποίες είχαν, αλλά και συνεχίζουν να έχουν μέχρι σήμερα, καταλυτική σπουδαιότητα αλλά και επιπτώσεις για την τοπική ανάπτυξη.

Το πρώτο είναι η ιστορία του Κουρουπητού, και η εξεύρεση χώρου οργανωμένης διαχείρισης των οικιακών απορριμμάτων, της πόλης των Χανίων και των περι-αστικών δήμων, σήμερα μητροπολιτικού δήμου Χανίων. Είναι γνωστό ότι απασχόλησε για πάνω από μια δεκαετία την τοπική κοινωνία το πρόβλημα εξεύρεσης του χώρου και για περισσότερα από είκοσι χρόνια τα σκουπίδια της πόλης πήγαιναν και ριχνόταν ανεξέλεγκτα στην χαράδρα του Κουρουπητού. Όπως όλοι γνωρίζουμε, το πρόβλημα δεν ήταν πρόβλημα εξεύρεσης πόρων, αντίθετα οι πόροι υπήρχαν, αλλά ζήτημα συναίνεσης και συνεννόησης μεταξύ τοπικών φορέων και τοπικής κοινωνίας. Τελικά βρέθηκε η λύση, αφού κατασπαταλήθηκαν  σημαντική πόροι και η χώρα πλήρωσε σημαντικά πρόστιμα στην Ε.Ε. για την παράνομη λειτουργία του Κουρουπητού. Το βασικό συμπέρασμα είναι, ότι η λύση επιβλήθηκε από τα έξω και η τοπική κοινωνία βρέθηκε ανήμπορη να χειραφετηθεί στις νέες ανάγκες και να διαχειριστεί προβλήματα δικά της, δημόσιου συμφέροντος, γιατί υπήρχαν ισχυρές συγκρούσεις τοπικών και ιδιωτικών συμφερόντων με το ευρύτερο δημόσιο. Η εικόνα μας ήταν όχι μια σύγχρονης κοινωνίας, αλλά μιας κοινωνίας περισσότερο πατριαρχικής και κοινοτικής. Θυμάμαι την αντιπαλότητα Ακρωτηριανών – Χανιωτών σε όλη την διάρκεια του προβλήματος.  

Το δεύτερο ζήτημα ήταν η δημιουργία του ΒΙΟΠΑ στη Σούδα, του οποίου η δημιουργία πέρασε από χίλια κύματα λόγω των  κινητοποιήσεων των κατοίκων των Τσικαλαριών για περιβαλλοντικούς λόγους  και την τελευταία στιγμή καταφέραμε να ενταχθεί στα ΜΟΠ και να υλοποιηθεί το έργο.

Το τρίτο ζήτημα ήταν με την Βιομηχανική Περιοχή «ΒΙΠΕ» στη περιοχή της Καϊνας – Βάμος  Αποκόρωνα που ναυάγησε στις αρχές της δεκαετίας του 80. Παρά το γεγονός ότι  είχαν ολοκληρωθεί οι μελέτες από την ΕΤΒΑ για την δημιουργία της ΒΙΠΕ, μετά τις αντιδράσεις κατοίκων της περιοχής, ναυάγησε η όλη προσπάθεια. Πάλι οι λόγοι υποτίθεται ήταν περιβαλλοντικοί.

Τώρα βέβαια μετά από χρόνια ορισμένοι έχουν το θράσος να μιλούν για τις συνέπειες της αποβιομηχανοποίησης της χώρας, την ίδια στιγμή που μέχρι σήμερα για κάθε προσπάθεια σοβαρής επένδυσης στη μεταποίηση έχουμε αντιδράσεις των τοπικών κοινωνιών που τις στέλνουν στις ελληνικές καλένδες. Αποτέλεσμα ήταν και η καταστροφή πολύτιμων πόρων της γεωργίας με την αφαίρεση γης υψηλής γεωργικής παραγωγικότητας για εγκαταστάσεις βιομηχανικών ή εμπορικών μονάδων. Χαρακτηριστική η περίπτωση του κάμπου της Αγιάς και όχι μόνο.

Είναι καιρός να σκεφτούμε, ιδιαίτερα μετά την πολύμορφή κρίση που πέρασε και περνάει η χώρα, ότι ορισμένα πράγματα πρέπει να γίνουν διαφορετικά, ιδίως  στη χωροταξία και την χωροθέτηση   των παραγωγικών – οικιστικών και λοιπών δραστηριοτήτων. Δεν μπορεί να θεωρούνται μόνο οι δραστηριότητες του τουρισμού, εννοώ τις μεγάλες ξενοδοχειακές μονάδες, σαν οι μόνες αποδεκτές, που δεν δημιουργούν περιβαλλοντικά προβλήματα. Ακριβώς το αντίθετο μπορεί να ισχύει. Το ίδιο  μπορεί να συμβαίνει με τα ιδιαίτερα τοπικά συμφέροντα. Πως είναι δυνατόν όλοι αυτοί που κηρύσσουν τον πόλεμο εναντία στις ΑΠΕ την ίδια στιγμή, να μην λένε κουβέντα για την ανεξέλεγκτη νομαδική αιγο-προβατοτροφία, τους αγροτικούς ή κτηνοτροφικούς δρόμους που έχουν καταστρέψει τα ιδιαίτερα μικροσυστήματα στις ορεινές περιοχές ή τις ανεξέλεγκτες φωτιές των βοσκών; Και όλα αυτά στο όνομα ότι πρόκειται για τοπικές παραδοσιακές δραστηριότητες. Λες και στην μαδάρα υπήρχε ανέκαθεν μόνιμα εγκατεστημένος αυτός ο υπερβολικός αριθμός αιγοπροβάτων που εξαφανίζει την χλωρίδα και την πανίδα λόγω της υπερ-βόσκησης.

Επίσης τα θέματα συναίνεσης και συνεννόησης των περιφερικών, τοπικών φορέων και της τοπικής κοινωνίας   έχουν στρατηγικό χαρακτήρα στα πλαίσια της τοπικής ανάπτυξης. Ιδιαίτερα σε θέματα, πράξεων εφαρμογής, απαλλοτριώσεων για την υλοποίηση έργων υποδομών, οδικών αξόνων, κλπ. Δεν μπορεί να καθυστερεί π.χ. η διανοίξει του οδικού άξονα που θα συνδέσει το αεροδρόμιο Δασκαλογιάννη με το ΒΟΑΚ, επειδή τον εμποδίζουν τα διάφορα ιδιωτικά   συμφέροντα στη χάραξη – ιδιοκτησίες - όταν πρόκειται για ένα έργο στρατηγικής σημασίας για δύο νομούς Χανιά – Ρέθυμνο. Όταν μάλιστα καθιστά τα Χανιά μια από τις πύλες εισόδου για την διακίνηση των τουριστικών εισροών-εκροών στη Κρήτη.

Επείγει οι τοπικές και περιφερειακές αρχές να ολοκληρώσουν τις μελέτες αλλά και  την εφαρμογή του χωροταξικών και πολεοδομικών σχεδίων χωρίς καθυστέρηση, όπως και η κεντρική εξουσία θα πρέπει να ολοκληρώσει χωρίς καμιά αναβολή το εθνικό κτηματολόγιο για το σύνολο της χώρας μέχρι το 2020 παράλληλα με τους δασικούς χάρτες και για τις δημόσιες εκτάσεις .

Οι τοπικές κοινωνίες θα πρέπει επιτέλους να χειραφετηθούν και να αντιμετωπίσουν τα προβλήματα της παραγωγικής ανασυγκρότησης της τοπικής οικονομίας και κοινωνίας με νέο τρόπο. Έτσι που να μπορεί να ξεπεραστούν όλες οι χρονοβόρες και αδικαιολόγητες συμπεριφορές που βάζουν σε κίνδυνο το φυσικό περιβάλλον και το δημόσιο συμφέρον ή αποτρέπουν την υλοποίηση έργων υποδομής ή παραγωγικές επενδύσεις στρατηγικού χαρακτήρα για την τοπική ανάπτυξη και το μέλλον της.

Οι περιφέρειες θα διαχειριστούν το 1/3 του νέου ΕΣΠΑ 2014-2020. Εκτός από τα παραπάνω, θα πρέπει να λειτουργήσουν αποδοτικά/αποτελεσματικά όλες οι υπηρεσίες τεχνικές και μη, που εμπλέκονται στα έργα, δημοτικές ή περιφερειακές. Αυτό προϋποθέτει μια άλλη δημόσια διοίκηση πολύ πιο παραγωγική και αποδοτική.

Τα επόμενα χρόνια θα πρέπει να επιταχύνουμε τις διαδικασίες, έτσι ώστε να δημιουργήσουμε όσο το δυνατόν περισσότερες θέσεις σταθερής απασχόλησης.  Έτσι θα αποτραπεί ο τεράστιος κίνδυνος για την χώρα, να χαθεί μια ολόκληρη γενιά στα ξένα, η οποία αποτελεί και το μεγαλύτερο κεφάλαιο, τα καλύτερα μυαλά αυτού του τόπου και της χώρας.

artemakism@ameksa.gr

Αρτεμάκης Μιχάλης

Το σημαίνον είναι τα όπλα και το σημαινόμενο η οπλοκατοχή

Το γυρόφερνα εδώ και καιρό. Όμως μέχρι σήμερα δεν έλεγε να αποτυπωθεί και στο γραπτό λόγο. Τώρα όμως μου βγαίνει σαν οργή και αγανάκτηση.

Μήπως υπάρχει πρόβλημα «διανοητικής ανεπάρκειας σε αυτή τη χώρα», όπως λέει και ένας φίλος; Και για να μην δημιουργήσω κανένα καινούργιο κύμα αγανακτισμένων «πνευματικών» διορθώνω αμέσως. Μπααα δεν το πιστεύω(!) 

Ημέρα 14 Σεπτέμβριου το σωτήριο έτος 20.., στην κορυφή του Ψηλορείτη 2456 μ γιορτάζει και το εκκλησάκι στην κορυφή του Τιμίου Σταυρού. Μια παρέα από ορειβάτες με το ΕΟΣ Ρεθύμνης έχουμε ανεβεί στη κορυφή. Θαυμάσια μέρα, από το ψηλότερο σημείο του νησιού να αγναντεύεις την Κρήτη. Αυθόρμητα σου έρχονται στο μυαλό οι λέξεις του Ν. Καζαντζάκη «….δεν ήταν νησί, είναι η αδελφή του Μέγα Αλέξανδρου…». Μεταξύ λοιπών των στοίχων όπως τους μελοποίησε ο Μ. Χατζηδάκης και του ήχου μιας πίπιζας, ολοκληρώνεται ένα ασυνήθιστο τοπίο για το Ψηλορείτη. Μαζί μας και μια ομάδα ξένων επισκεπτών (τουρίστες, όπως συνηθίζεται, να λέγονται), με ένα δεξιοτέχνη Σκωτσέζο να παίζει πίπιζα. Η πίπιζα θέλει κορυφές μας λένε οι φίλοι από την Σκωτία.

Ξαφνικά εμφανίζονται από μεριά Λιβάδια, μια παρέα από παιδιά, ηλικίας 13 με 15 χρονών, με χνούδι γενάκι στο παιδικό ακόμα πρόσωπο, ζωσμένοι χιαστεί τα φυσεκλίκια και με 3 – 4 αυτόματα πιστόλια το καθένα. Μόλις ξεπροβάλουν στη κορυφή να σου και πέφτει η πρώτη ομοβροντία. Για να δείξουν σ’ όλους μας από την πιο ψιλή κορυφή του νησιού τι σημαίνει «λεβεντογέννα Κρήτη». Μόνο που η εικόνα δεν έχει καμιά σχέση με «το άμα λευτερωθεί η Κρήτη…….», αλλά περισσότερο, με κοπανιστό αέρα ….. ενός εθίμου, τις  «μπαλοθιές» που έχει αναπτυχθεί την περίοδο του «μεγάλου ευδαιμονισμού», κύρια μετά το 80 και έχει μέχρι στιγμής, εκτός του παράνομου εμπορίου των εκατομμυρίων  ευρώ, εκατοντάδες νεκρούς και τραυματίες, την τρομοκράτηση πολιτών σε ορισμένες περιοχές από τους αυτό-προσδιοριζόμενους «καπετάνιους» που δεν είναι τίποτα άλλο από μια ιδιόμορφη μαφία και την δημιουργία συναισθημάτων φόβου και ομερτά σε αρκετές κλειστές ορεινές ιδιαίτερα κοινωνίες στο νησί.

Προσωπικά, τα δικά μου συναισθήματα ήταν τελείως διαφορετικά. Περισσότερο είχα την αίσθηση ότι βρισκόσουν στα βουνά του Αφγανιστάν με Ταλιμπαν, βλέποντας ανήλικα παιδία με παντελόνια παραλλαγής και με κουμπουριά, χωρίς αιτία.

Το χωρίς αιτία μου έκανε συνέχεια κλικ στο εγκέφαλο, γιατί μου έφερνε στο νου, τις εικόνες από το καπετάν Μιχάλη …… εικόνες της Κρήτης του 1889…, και την σχέση που μπορεί να έχουν με τις εικόνες του σήμερα. Με τα παιδιά από τα ορεινά χωριά  του Μυλοποτάμου και όχι μόνο, που μεγαλώνουν σε ένα κλίμα βίας, παραβατικότητας και οπλοκατοχής,  που δεν έχει καμιά σχέση με τις παραδόσεις μας, σε μια εντελώς διαφορετική ιστορική περίοδο.    

Αυτά ήταν τα συναισθήματα, όπως μου καταγράφηκαν εκείνη   την στιγμή τότε. Που μονομιάς μου ξαναζωντάνεψαν στις μέρες μας, όταν βλέπω κάποιους «πνευματικούς» αυτού του τόπου, να τρέχουν να απαντήσουν στην «ιστορική προσβολή» του Θ. Πάγκαλου για την Κρήτη, περνώντας σε δεύτερη μοίρα, ή  εξαφανίζοντας το σημείο των καιρών μας, την παράνομη οπλοκατοχή χωρίς αιτία,  που μαστίζει το νησί. Τελικά κύριοι ποιο είναι το σημαίνον και πιο το σημαινόμενο;

Αν η πολιτεία δεν μπορεί εμείς πρέπει να επιβάλουμε μαζί της να σταματήσει αυτή η προσβολή για το νησί και τους Κρητικούς.

Τα παραπάνω δεν απαλλάσσουν το κο υπουργό με τα όσα είπε, όσο αφορά μόνο την ιστορία, από το χαρακτηρισμό της ιστορικής ανοησίας.

artemakism@ameksa.gr      

Αρτεμάκης Μιχάλης

ΕΛΙΑ – Δημοκρατική Παράταξη και Ευρωεκλογές

Το εγχείρημα συγκρότησης της ΕΛΙΑΣ – Δημοκρατικής Παράταξης υλοποιήθηκε. Μέσα από τις αντιφάσεις του. Αντιφάσεις που χαρακτηρίζουν τις παθογένειες του χώρου της κεντροαριστεράς. Του σήμερα και όχι του αύριο. Ας μείνω σε δύο - τρεις: πολυδιάσπαση – κατακερματισμός – ατομικές στρατηγικές πολιτικών προσώπων. Μπορεί το Πασοκ να ανέλαβε να διαχειριστεί την κρίση, κατά κύριο λόγο προϊόν του Καραμανλικού δημοσιονομικού εκτροχιασμού, που άφησε άναυδους τους εταίρους μας και την διεθνή κοινότητα, με τα ψεύτικα στοιχεία που έδινε για το δημόσιο έλλειμμα, με τα επονομαζόμενα greek statistics. Μπορεί και αυτό να μην απέφυγε λάθη, πολιτικές ανεπάρκειες,  έλλειψη στρατηγικού σχεδίου για διαχείριση της κρίσης με δικαιότερη κατανομή των βαρών της ως προς τους πιο αδύνατους κοινωνικά. Παρόλα αυτά το πολιτικό κόστος που του επιμερίστηκε είναι δυσανάλογο των ευθυνών του, σε σχέση με την αντιπολίτευση και τον ανέξοδο αριστερό – δεξιό λαϊκισμό της, σε υποτιθέμενες εναλλακτικές πολιτικές, αντιμετώπισης της κρίσης.

Η ΕΛΙΑ καλείται να δοκιμαστεί ξεκινώντας, από μια εκλογική αναμέτρηση, σε μια δύσκολη φάση όχι μόνο για την χώρα αλλά και ολόκληρη την Ευρώπη. Ακόμα είναι ορθάνοικτες  οι πληγές της οικονομικής κρίσης, ιδιαίτερα μεταξύ των χωρών του Νότου στην Ευρωζώνη, με αποκορύφωμα την αύξηση των δυνάμεων του ευρωσκεπτικισμού στην Ευρώπη.

Νομίζω ότι δεν θέλει ιδιαίτερο σχολιασμό το πολιτικό κλίμα που επικρατεί στη χώρα, μέσα στο οποίο  καλούνται οι πολιτικές δυνάμεις να διεξάγουν τον προεκλογικό τους αγώνα. Έστω και αν αυτός γίνεται κάτω υπό την σκέπη των μεγάλων ευρωπαϊκών κομμάτων: Σοσιαλιστών, Λαϊκού, Φιλελευθέρων, Πράσινων, Ριζοσπαστικής Αριστεράς, κλπ.

Η εκτίμηση γενικά είναι ότι θα κυριαρχήσουν τα εσωτερικά πολιτικά προβλήματα σε βάρος των αναγκαίων αλλαγών και μεταρρυθμίσεων που έχει ανάγκη η Ε.Ε. έτσι ώστε να υπάρξει και νέα ώθηση στην ευρωπαϊκή ιδέα της ενοποίησης και ολοκλήρωσης, μετά μάλιστα την αναδίπλωση και ανάπτυξη των δυνάμεων του ευρωσκεσκεπτικισμού και των διάφορων τύπων εθνικισμών.

Αυτό επιχείρησε να κάνει και ο Μάρτιν Σουλτς με την ομιλία του στη ιδρυτική συνδιάσκεψη της ΕΛΙΑΣ την δεύτερη μέρα. Από την αρχή της ομιλίας του ξεκαθάρισε ότι μιλά σαν Ευρωπαίος και όχι Γερμανός πολιτικός της αριστεράς, αναδεικνύοντας τι Ευρώπη ο ίδιος ονειρεύεται. Με σαφή τη διάκριση αριστεράς/δεξιάς. Μια Ευρώπη της αλληλεγγύης, της δημοκρατίας, της ισονομίας, της κοινωνικής δικαιοσύνης, της ανάπτυξης, της απασχόλησης, της μείωσης των ανισοτήτων μεταξύ Βορρά – Νότου. Εν κατακλείδι διατύπωσε την πρόταση του για «περισσότερη κοινωνική Ευρώπη».

Σε αυτό τον αγώνα για μια διαφορετική Ευρώπη, πρέπει να δούμε και την θέση της χώρας μας στη μεταμνημονιακή εποχή.

Χωρίς αλλαγές στους συσχετισμούς δυνάμεων σε ευρωπαϊκό επίπεδο χωρίς την ενίσχυση του Ευρωπαϊκού Σοσιαλιστικού κόμματος και την υποχώρηση των δυνάμεων του ευρωπαϊκού Λαϊκού κόμματος (Χριστιανοδημοκράτες και λαϊκή δεξιά) αλλά και των δυνάμεων του ευρωσκεπτικισμού και της ριζοσπαστικής αριστεράς, δεν είναι εφικτές οι αλλαγές για μια περισσότερο δημοκρατική και κοινωνική Ευρώπη. Η εκλογή στη θέση του προέδρου της επιτροπής του υποψήφιου Μάρτιν Σουλτς γίνεται για πρώτη φορά από το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και όχι όπως στη περίπτωση του Ζοζέ Μπαρόζο, από τις κυβερνήσεις των κρατών μελών, με μυστικές διαδικασίες και διαβουλεύσεις, βάση του συσχετισμού δυνάμεων στην Ευρωπαϊκή Επιτροπή. Έτσι αποκτά καθοριστικό πολιτικό ρόλο και αρμοδιότητες, αφού γίνεται με μεγαλύτερη δημοκρατική νομιμοποίηση, από το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, τον ποιο αντιπροσωπευτικό από τους θεσμούς της Ε.Ε..

Οι αλλαγές αυτές στη Ευρώπη επηρεάζουν θετικά και τις αλλαγές στη χώρα μας, ιδιαίτερα στη σημερινή φάση κατά την οποία η αλληλεξάρτηση μας έχει γίνει ακόμα στενότερη και μεγαλύτερη. Ας θυμηθούμε μόνο ότι οι πιστωτές μας  όσον αφορά στο μεγαλύτερο μέρος του δημόσιου χρέους της χώρας, είναι πλέον οι άλλες χώρες εταίροι μας στη Ευρωζώνη και όχι οι αγορές και οι ιδιώτες.  

Κατά συνέπεια οι ευρωεκλογές δεν μπορεί να αντιμετωπίζονται σαν εκλογές χαλαρής ψήφου. Αντίθετα αποκτούν σημαντική πολιτική σημασία και για τις εσωτερικές πολιτικές εξελίξεις στη χώρα, οι οποίες επηρεάζονται άμεσα από τις πρόσφατες αλλά και σε εξέλιξη αλλαγές για «περισσότερη Ευρώπη», (κοινή δημοσιονομική πολιτική, τραπεζική ενοποίηση, κοινές νομισματικές πολιτικές, κλπ).

Για μας έχουν και ένα επί πλέον  χαρακτήρα, που είναι η προσπάθεια ενότητας, ανανέωσης και εκσυγχρονισμού της κεντροαριστεράς με την συγκρότηση της ΕΛΙΑΣ – Δημοκρατικής Παράταξης, παρά το γεγονός ότι δυστυχώς δεν κατάφερε να ενώσει όλες της τις δυνάμεις και ειδικά την ΔΗΜΑΡ. Όμως έγινε η αρχή για την ενότητα και συσπείρωση του όσο το δυνατόν μεγαλύτερου μέρους των δυνάμεων της σε πολιτικό επίπεδο, ενώ παραμένει ανοικτός ο δίαυλος επικοινωνίας και συνεννόησης με όλες της δυνάμεις της, που δεν έχουν ανταποκριθεί μέχρι σήμερα.   Το ζητούμενο είναι να εκφραστεί και στο κοινωνικό επίπεδο. Στην κοινωνία των πολιτών. Αυτό είναι το μεγάλο στοίχημα, για να υπάρξει η υπέρβαση της παθογένειας των ατομικών εγώ, των μικρο-μάγαζων και των ξεχωριστών κομματικών αμβώνων, που δεν κάνουν τίποτα άλλο από το να εκπέμπουν την μιζέρια μιας «καθαρότητας», χωρίς αρχές ιδεολογικές και πολιτικές. Θολώνοντας την εικόνα της μεγάλης Δημοκρατικής Παράταξης, που σχεδόν το σύνολο των όποιων μεγάλων αλλαγών υπήρξαν σε αυτή τη χώρα, ιδιαίτερα μετά την μεταπολίτευση, της ανήκουν. 

Αρτεμακης Μιχάλης

artemakism@ameksa.gr     

Πολιτική – Κόμματα – Πρόσωπα και Πολιτικό Σύστημα

Η πολιτική για ορισμένους είναι ένα άγριο πόκερ για σκληρούς και αδίστακτους παίκτες χωρίς αρχές και ιδεολογία. Για άλλους είναι ένα χαζοχαρούμενο event δημοσίων σχέσεων και επικοινωνίας, κενό λόγου και περιεχομένου.

Μήπως η έλλειψη στοιχειώδους παιδείας στην Πολιτική Επιστήμη και όχι μόνο, οδηγεί σε όλα τα παραπάνω, παράλληλα με την παράκρουση  υπό την πίεση που άσκησε και ασκεί η κρίση, η οποία οδηγεί μεγάλες κατηγορίες του πληθυσμού στην πλήρη απαξίωση θεσμών και προσώπων που τους εκπροσωπούν; Η αναζήτηση φανταστικών σωτήρων από μυθικούς γαλαξίες κάθε λίγο εμφανίζεται να κυριαρχεί στη δημόσια εικόνα, αλλά όχι στο δημόσιο λόγο. Μια εικόνα είναι όσο χίλιες λέξεις. Καγχάζουν οι μιντιακοί  φωστήρες της χειραγώγησης. Όμως η λύση είναι ο πολιτικός ορθολογισμός, ο οποίος μπορεί να μην έχει την ευκολία του προσωρινού και του εφήμερου, όμως είναι η μόνη απάντηση στη λύση του πραγματικού προβλήματος που αντιμετωπίζει σήμερα η χώρα, και προϋποθέτει ταυτόχρονα την επανάσταση συνειδήσεων και των συμπεριφορών όλων μας. 

Παράλληλα απαιτείται ο εκσυγχρονισμός και η ριζική αλλαγή στο πολιτικό μας σύστημα. Η μετατροπή του σε ένα σύστημα ευθύνης απέναντι στους πολίτες και στη χώρα. Που δεν θα διστάζει να αναλαμβάνει τις ευθύνες του μπροστά από το οποιοδήποτε «πολιτικό κόστος», όταν πρέπει να διασφαλίσει και να υπερασπιστεί το δημόσιο συμφέρον. Το οποίο θα λειτουργεί μέσω συνεννόησης και συγκλίσεων, κυβέρνησης και αντιπολίτευσης, όταν το εθνικό συμφέρον το απαιτεί. Η δημοκρατία απαιτεί τη ενίσχυση των δημοκρατικών θεσμών μέσω μεταρρυθμίσεων στο πολιτικό σύστημα, με παράλληλη κατάργηση της αδιαφάνειας, κομματοκρατίας, πελατειακών σχέσεων, της διανομής του κράτους και των υπηρεσιών του στο εκάστοτε κόμμα που είναι στη εξουσία  και κατάργηση των προνομίων στους πολιτικούς όπως ο νόμος περί ευθύνης υπουργών, κλπ

Αυτά επιβάλλει η σύγχρονη πολιτική πρακτική  για την λειτουργία ενός κράτους δικαίου. Ενός σύγχρονου Ευρωπαϊκού Κράτους. Το πρόβλημα είναι οι δημοκρατικοί θεσμοί και η λειτουργία τους και όχι τα πρόσωπα. Τα πρόσωπα δεν υποκαθιστούν και δεν μπορεί να είναι πάνω από τους θεσμούς, αν θέλουμε η δημοκρατία μας να λειτουργεί. Τα κόμματα αποτελούν βασικούς και αναντικατάστατους θεσμούς της αντιπροσωπευτικής δημοκρατίας, άρα ο εκσυγχρονισμός τους και η δημοκρατική τους λειτουργία, αποτελεί και την εγγύηση για την ίδια την δημοκρατία σε μια χώρα, κατά συνέπεια και για την χώρα μας . Ο εκσυγχρονισμός του πολιτικού μας συστήματος είναι μονόδρομος για την έξοδο από την πολιτική κρίση που μας ταλανίζει, παράλληλα με την οικονομική, που αποτελεί και τη βασική προϋπόθεση εξόδου και από την οικονομική κρίση της χώρας. 

Αρτεμάκης Μιχάλης

artemakism@ameksa.gr