Παρασκευή, 27 Σεπτεμβρίου 2013

Σχολιάζοντας την Επικαιρότητα

ü    Γιατί λέτε ο ΣΥΡΙΖΑ επιδιώκει συνεχώς να έχει το δικό του ΧΑΒΑ;
Μήπως είναι αλλεργικός στις μολυσματικές ασθένειες των Μνημονίων;
Φοβάται μήπως προσβληθεί η καθαρότητα του; Αν τυχόν και συμφωνήσει σε κάτι με τις άλλες πολιτικές δυνάμεις του συνταγματικού τόξου;
Γι’ αυτό λέτε ο Παπαδημούλης να κήρυξε τον διμέτωπο αγώνα ενάντια στη Χ.Α. και τα Μνημόνια;

ü    Έχετε ασφαλώς ακουστά το τραγούδι του Νιόνιο «Ας κρατήσουν οι χοροί ….των Ελλήνων οι κοινότητες …..». Η «Κοινότητα Εφέδρων Ειδικών Δυνάμεων» (ΚΕΕΔ), είναι σε αυτή τη κατηγορά ή πρόκειται για χονδροειδή φασιστοειδή εξάμβλωμα.

ü    Στο επίκεντρο των Ευρωπαϊκών εξελίξεων η κυβερνητική κρίση στην Ιταλία. Μετά το κάλεσμα για μαζικές παραιτήσεις των βουλευτών του Κόμματος της Ελευθερίας (PdL) ήρθαν οι δηλώσεις του πρωθυπουργού Λέττα, ότι «ο Μπερλουσκόνι προσβάλλει την Ιταλία» και κάλεσε τους βουλευτές του Κόμματος της Ελευθερίας να διαχωρίσουν την θέση τους. Η κεντροδεξιάς συμμετέχει στη κυβέρνηση Συνασπισμού με την κεντροαριστερά. Ως γνωστό ο Μπερλουσκόνι (Καβαλιέρε) έχει καταδικαστεί για το αδίκημα της φοροδιαφυγής από δικαστήριο της Ιταλίας, που για να εκτίσει την ποινή της φυλάκισης του, έχει ζητηθεί να του αφαιρεθεί το αξίωμα του Γερουσιαστή που έχει. Η προσφυγή του για την ακύρωση της ποινής στο Ανώτατο Ακυρωτικό Δικαστήριο της χώρας του έχει απορριφθεί. Θεωρεί ότι υπάρχει «σχέδιο πολιτικής εξόντωσης του» και είναι αποφασισμένος για να σώσει τον εαυτό του να ρίξει ακόμα και την κυβέρνηση. Μόνο από ότι φαίνεται είναι αρκετοί οι βουλευτές της κεντροδεξιάς που δεν θα ακολουθούσουν τα κελεύσματα του.

ü    Στο βιβλίο του που τελευταία κυκλοφόρησε στην Ιταλία. Ο Ιταλός Οικονομολόγος και πρώην μέλος της εκτελεστικής επιτροπής της ΕΚΤ από το 2005 έως 2011 και επισκέπτης καθηγητής (visiting scholar) στο Πανεπιστήμιο του Χάρβαρντ. «Πεθαίνοντας από την Λιτότητα, Οι Ευρωπαϊκές Δημοκρατίες με την πλάτη στο τοίχο, Εκδόσεις Il Mulino, 2013, Italia.(MORIRE DI AUSTERITADemocrazie europee con le spalle al muro, Lorenzo Bini Smaghi, Il Mulino, 2013) , κάνει δύο σημαντικές επισημάνσεις για την χώρα μας:
1)          «Χρειάστηκε λίγο χρόνος - πιθανά πολύς – για να το καταλάβουν όχι μόνο στη Ελλάδα αλλά και σε άλλα μέρη της Ένωσης, όπως στη Γερμανία, στη οποία ήταν για μεγάλο διάστημα ισχυρή η τάση να οδηγηθεί η Ελλάδα σε έξοδο (Grexit), με την αυταπάτη ότι ένα Ευρώ μικρότερο – σε όρους συμμετεχόντων – θα αποκτούσε μεγαλύτερη συνοχή. Έγινε αντιληπτό με καθυστέρηση ότι η ευθύνη ενός πολιτικού και κοινωνικού δράματος  όπως εκείνου που θα προκαλούσε  η έξοδος της Ελλάδας από το Ευρώ, θα αποδιδόταν σε τελευταία ανάλυση – δίκαια ή άδικα – στην ίδια την Γερμανία. …. Η καγκελάριος της Γερμανίας Ανγκελα Μέρκελ το κατάλαβε μόνο το Φθινόπωρο του 2012, …..».
2)          «Το πρόγραμμα εξυγίανσης της Ελλάδος είχε εκπονηθεί για μια χώρα με χαρακτηριστικά που προσομοιάζουν περισσότερο για μια δυτική χώρα, όπως η Ιρλανδία, η Πορτογαλία ή η Λετονία. Στην ανάλυση πεδίου στη συνέχεια αποκαλύφθηκε μια πραγματικότητα τελείως διαφορετική, περισσότερο προσομοιάζει με χώρες υπό ανάπτυξη, με ένα διογκωμένο δημόσιο τομέα, μια διεφθαρμένη δημόσια διοίκηση, μια επιδοτούμενη και αναποτελεσματική οικονομία, που στεκόταν στα πόδια της, χάρις στο δανεισμό. Η δράση εξυγίανσης υπήρξε πολύ λίγο αποτελεσματική γιατί έκλεινε προς την δημοσιονομική πλευρά, λόγω της ανικανότητας να πραγματοποιηθούν οι μεταρρυθμίσεις βραχυπρόθεσμα».


Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου